Duszpasterstwo Akademickie

 to inicjatywa Kościoła rzymsko-katolickiego adresowana do wszystkich studentów i nauczycieli akademickich, istniejąca w głównych ośrodkach uniwersyteckich w Polsce od początków Drugiej Rzeczypospolitej, czyli czasu odbudowywania naszej wolnej Ojczyzny po 123 latach trwania zaborów.

„Głównym celem i zadaniem Duszpasterstwa Akademickiego jest zapewnienie młodzieży studiującej i pracownikom wyższych uczelni należytej nowoczesnej posługi duszpasterskiej i pomocy w realizacji zasad Ewangelii w życiu prywatnym i społecznym”. (cyt. Statut D.A. zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski dn. 28.01.1971r.).

W diecezji kaliskiej dzieło to istnieje dopiero od dwudziestu lat (od 1993r). Młodość dzieła związana jest z powołaniem do życia stosunkowo niedawno, bo w 1992 r., samej diecezji w ramach nowego podziału struktury Kościoła w Polsce przez bł. Papieża Jana Pawła II (cf. Bulla Totus Tuus Poloniae Populus). Kalisz, najstarsze miasto w Polsce to miasto młode duchem. W dynamicznie rozwijającej się strukturze akademickiej, duszpasterstwo Akademickie – znajduje w tym mieście coraz bardziej swoją przestrzeń działania i konkretnych propozycji dla studentów oraz wszystkich osób związanych ze środowiskiem uniwersyteckim.

Statut Duszpasterstwa Akademickiego

(Rozdz. II, tekst zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski dn. 28.01.1971 r.)

Zgodnie z zasadniczą misją Kościoła i instrukcjami Soboru Watykańskiego II (DWCH 10) głównym celem i zadaniem  Duszpasterstwa Akademickiego jest zapewnienie młodzieży studiującej i pracownikom wyższych uczelni należytej nowoczesnej posługi duszpasterskiej i pomocy w realizacji zasad Ewangelii w życiu prywatnym i społecznym (KK 40, 42).

W szczególności zadania Duszpasterstwa Akademickiego są następujące:

Troska o rozwój życia religijnego, wewnętrznego młodzieży studiującej przez:
Należyte organizowanie życia liturgicznego (DWCH 2),
Urządzanie dorocznych rekolekcji akademickich,
Systematyczne organizowanie rekolekcji zamkniętych, Dni Skupienia, Dni modlitw, itp.,
Stałą i należytą obsługę konfesjonału
Organizowanie nabożeństw specjalnych – z okazji inauguracji roku akademickiego, absolutoriów, otrzymania dyplomów, itp.
Troska o pogłębienie wiedzy religijnej z różnych dziedzin:
Systematyczne głoszenie konferencji z różnych dziedzin i teologii (DWCH 4),
Organizowanie wykładów i kursów specjalistycznych,
Prowadzenie konwersatoriów i spotkań duszpasterskich,
Udostępnianie młodzieży dobrze zaopatrzonej biblioteki religijnej i czytelni,
Uczulanie młodzieży przy każdej okazji na problemy i potrzeby religijne Kościoła.
Troska o moralne wychowanie młodzieży studiującej, według modelu nowoczesnego chrześcijaństwa,
ukazanego przez pastoralne dokumenty soborowe:
chrześcijanin rozwijający harmonijnie wszystkie wartości przyrodzone
– przeżywający dar chrztu i wiary –
dążący do świętości przez wszczepienie swej osobowości w Chrystusa
– odpowiedzialny i zorientowany na apostolstwo w świecie współczesnym (KK 39,40 i nn., DA, DWCH).
Ta troska wyraża się przez:
Stałe wykłady etyki ogólnej i zawodowej (KDK 43),
Systematyczne przygotowanie młodzieży do chrześcijaństwa i chrześcijańskiego stylu życia w rodzinie,
Tworzenie okazji do rozmów i indywidualnego poradnictwa także poza konfesjonałem (KDK 6,7,25),
Tworzenie moralnie zdrowych ośrodków i wspólnot młodzieży studiującej.
Stałe wdrażanie młodzieży studiującej do pracy apostolskiej i misyjnej Kościoła (DA, DM, Pop. Progr. 47, 74,75).
Troska o potrzeby materialne i wychowanie charytatywne (DA 8, 31) przez:
Pośrednictwo w poszukiwaniu mieszkań i pracy
Systematyczne przygotowanie młodzieży do chrześcijańskiego życia rodzinnego, chrześcijaństwa,
systematyczną doraźną pomoc najbardziej potrzebującym,
Stwarzanie warunków, w których młodzież studiująca może zdobyć zaprawę do pracy charytatywnej